Wisdom embraces

Wisdom embraces

“I know, I know!”, a girl with two black braids shouted at the front of the class. If she hadn’t been so small, her finger would have pierced a little hole in the ceiling. The teacher had asked a difficult question and she knew the answer. She knew, and she wanted to tell her so bad.

This blog is about her quest to more knowledge, and instead she found wisdom. Wisdom in Person. This Wisdom is for everyone, regardless how smart you are!

 You guessed it: that girl was me. Like every child, I too felt the need to be seen and heard. To be meaningful. To feel strong. I found all this in the pursuit of knowledge. The more I knew and understood, the more I was heard and seen. At least, that’s what I thought. And it was also a bit true. Of course, there was a period when I certainly didn’t show that. It’s called puberty , I think. But I knew early on that good grades and knowledge brought appreciation and recognition. I discovered my nerdy side. I’d love to analyze, to remember theories and facts.  Besides, it was an easy escape for me. Interaction scared me. And secretly still a little.

From mbo (secondary vocational education) I cycled to the HBO (higher professional education)) and there it was, painfully obvious: theoretically strong, a lot less in practice. Each time I was confronted in my internships with one of my limitations: my lack of people-skills due to fear. Quite the challenge if you have chosen a social education, I tell you…

From hbo came the advice: after the first year you’d better go to college, you’ll fit better there. A tempting advice; more books, fewer sweaty hands and less stuttering moments during internship interviews! At the same time, a dreadful image passed my mind’s eye: tucked away in a soggy basement with a lab coat… (I don’t know why I was wearing a lab coat or sitting in a soggy basement, but you get me). But I didn’t choose social education for that! I wanted to help people. However, one teacher was wise and said, “the gap between what you know  and what you can do becomes even bigger. Maybe you should first grow into who you are furthermore than just ‘a brain on legs’.”

Was there more to me? Like Solomon from Preacher I asked myself: what then do I gain by being wise? Or in my case, what do I want to be so wise for? For what? Embarrassingly, I have to confess: for myself. To profile myself. Defend myself. Hiding myself. To be seen and heard. Myself.  But if someone asked, “Who are you?”, I was tongue-tied. I noticed I had no foundation. No self-confidence or identity. And with that, no rest.

Rest came only when I met Wisdom Himself: Jesus. In Him I found a Foundation, a rock-solid faith and unconditional love. Identity. Jesus to me is Wisdom in Person. He taught me that wisdom is something other than endless pursuit of knowledge. This Wisdom is not afraid, has no urge to prove itself, does not repel people, does not isolate, is not envious or judgmental, does not boast, and is not restless. This Wisdom gives peace, inspires, rises above the mind and reaches for the heart, is righteous in love, is gentle and courageous, is serving and humble, brings and seeks connection, grows, is endlessly loving and forgiving. This Wisdom embraces. And in that embrace, everything is different.

Knowledge is not a dirty word, by the way. I just used it wrongly. In addition, I confused my own knowledge (or cockiness) for Biblical wisdom. In the Bible I found James 3:17: But the wisdom that comes from heaven is first of all pure; then peace-loving, considerate, submissive, full of mercy and good fruit, impartial and sincere.

Wow, what is described here is about at odds with how I have understood knowledge! The Holy Spirit wanted to show me this so I could repent of it. Fortunately, He wants to cooperate with what He has already put in us. In my case, I get to analyze! There it goes.

“Wisdom from above is pure.” My motives for gaining more knowledge were certainly not pure, but self-oriented..

‘Then peace-loving’. Um, I slap people with titbits and theories around the head (usually in my head, because yes, social an itsy bitsy anxious)..

“Considerate.” Hmm, more dismissive (but with ‘well’ substantiated arguments of course).

“Submissive.” Well, anything but that. On the outside, of course, but all the less so on the inside.

“Full of mercy and good fruits.”  I used knowledge more often to condemn, reject and create distance, which produced fruits such as hubris, loneliness, closedness and little flexibility.

“Impartial and sincere. For this you need to be more interested in the heart of the other than getting your own right.. I failed on all sides!

This text is full of revelation about what wisdom is and what it looks like. With the knowledge of today and the understanding of the Holy Spirit about His Word, I read instructive lessons in this text from James:

“Wisdom from above is pure.” If I want to discover and show God in everything I learn, that is where my heart is focused on Him and I can deal with knowledge purely.

“Then peace-loving.” With knowledge you can connect and bring together, especially if you search with wisdom for the heart of people.

“Considerate.” Kind and compassionate. That is a different attitude than a critical or a distrustful one. Helpful and friendly, without fear that people are taking advantage of you or that you’re making a mistake.

“Submissive.” Open. With the idea that you can learn from others. That you even have a limited knowledge of your own. Whether that’s a lot or a little.

“Full of mercy and good fruits.” This means:  all inclusive! Loving, embracing everyone.

Fruits will then be: humility, love, open and learnable. 

“Impartial and sincere.” Not socially desirable behavior, but genuine love, support and interest.

Okay, I can (thankfully) take eternity for this. What particularly touches me is that wisdom is a matter of the heart in combination with the mind. And sometimes even without reason. The latter is a matter of surrender for me. This one is still under construction!

With Encyclo.nl and The Bible, I come to the following conclusion:

Knowledge is part of wisdom. It’s what you know or have learned. Wisdom, however, is the ability to act with insight. When you can’t apply knowledge with the right insight,  it’s useless.

Insight comes with vision, a view. The right view, admittedly. To the Father. Jesus knew this. In John 5:19 he says: “Very truly I tell you, the Son can do nothing by himself; he can do only what he sees his Father doing, because whatever the Father does the Son also does.

It is not: why I have become so wise, but for Whom?

The journey of discovery to whom I am even more besides ‘a brain on legs’, is still going on. In the embrace of Wisdom Itself, I have changed so much already. I’m getting more and more healed and free from myself. And yes, there is still a lot to tinker with my people-skills.  Ask around. No, please, don’t😊 But I get to analyze all kinds of texts during that journey of discovery, hoping to gain more and more wisdom. Without a soggy basement and a lab coat.

by Karuna Toes van Dorp

What is wisdom?

What is wisdom?

Today, wisdom is a word that has fallen into oblivion.

It seems to be a word that no longer applies in the 21st century.

But what is wisdom? Why are great world leaders often praised for it?

And why is it the most searched after feature when we’re looking for leaders? Where do you find wisdom? When I look at society and especially at world leaders and legislation, I notice one thing. They are mainly self-directed and legislation is increasingly being drawn up without regard to the individual. While legislation that does not take the individual into account is not good legislation. We are all unique and every situation is different.  The way I am allowed to lead and do so with great satisfaction is to keep looking for what God wants. That alone allows me to put not my own interest first, but what He wants. And His will is good for all involved. Jesus teaches us that He is not seeking His will but that of His Father, which is why His judgment is just. For me, this is pure wisdom, knowing Him and seeking His will. Without weighing our own personal interest or our own point of view.

In 2010,I experienced that God wanted me to start a day care center. I had just had a consultancy for two years and worked for a number of Christian and regular nurseries, which made His plan more and more clear for me. Starting a nursery was not something I aspired to on my own, my desire to do what God asked of me was greater than my own ambitions..

The challenge was to find investors, because God asked something of me at a time when a major crisis was expected for daycare centers. Every bank closed its doors at that time for starters in this line off work. In the confidence that if this was God’s will and His plan, my husband and I decided to put our house up for sale and use the excess as the first investment. It took less than 4 weeks before we had a serious buyer, so we had to find a rental property very quickly. Because we made this step we found the building in which the nursery is now located.

However, our house was never sold, because two investors came our way. Gradually, one of the investors did not feel well. I was given the choice of what I was going to do.  The lease for the property was drawn up and could be signed. I could close my eyes to this feeling and not do anything with it, because I wanted everything to continue. Or I could do something with the risk that if one investor would be gone, the other would also withdraw.

From the certainty I had that starting this nursery was God’s plan and not mine, I knew that if He wanted it, nothing could stop it. So I informed the investor who didn’t feel well that I couldn’t go any further (with substantiation) and informed the first investor that I would do so. The latter indicated that he still had a good feeling about it. If I had played “safe” by relying on my own insights, I would have wanted to build God’s work on an incorrect foundation. He builds, and I see that over and over again.

Is wisdom the same as knowledge?

For the ancient Greeks, knowledge was the main road to zeal, the path to a good life reached you by the intellect. The more knowledge the more intellectual you were. 

But in Hebrew culture, wisdom is much more than the pursuit of intellect. Wisdom is practical first of all. Wisdom is built  on Divine principles of right and wrong. These principles must be observed in everyday life, in all dimensions of personal relationships. Biblical wisdom is to apply your knowledge of God and His will to the choices you make in life.

Wisdom is the ability to apply knowledge correctly. It begins with the ability to see and evaluate life through God’s eyes.

It is God’s desire for us to acquire wisdom by knowing Him from a personal relationship. God is a Person who longs for relationship with us, knowing Him is the beginning of wisdom. It is God’s desire to let us all share in His wisdom.

So what should be the purpose of education and education?  In many translations, Proverbs 4 speaks about “Instruction of a Father”. In the NBG translation it says “Admonition to Wisdom”. Be wise, we often say.  Remarkably, the title is Instruction of a Father, not a shepherd or teacher. It is from an educator and this emphasizes the relationship necessary to live wisdom. The purpose of education and education should be to teach children wisdom from relationship.

Why is it important to put wisdom as the main goal in every form of education and education? Because there’s life in wisdom!  Life as God intended. Wisdom asks us to give our lives back to God, so that He can give it back to us even more full. Then we are able to live wisdom for it. At home, on the group and in class.

In my next blog I will share about wisdom in love: how do we fill a group or the class our home with the love of God?

Want to read more about wisdom in the Bible?

Proverbs 4:5 state; Gain wisdom, gain insight, remember, and do not deviate from the words of my mouth.

In Proverbs 4:8 it says: The beginning of wisdom is, acquire wisdom

Psalm 111:10 says: The fear of the Lord is the beginning of wisdom, have a good understanding of all who exercise them.

Proverbs 2:6:

For the Lord gives wisdom, knowledge and wisdom come from His mouth.

by Sandra Vijber

Live the good life (as a role model)

Live the good life (as a role model)

“My parents have always stimulated me!” “My parents were always there for me.” “My parents could always make it fun, even if we had little.”     

Do you recognize that? I regularly come across the question in interviews what people received from their parental home, their parents or their upbringing. Wonderful things about respect, care for neighbor, trust, rock-solid faith, security, openness, freedom … In other words, all praise! Then I think, wow! Those parents managed to do all that! How??? And immediately afterwards the question: What will my children say about me, and about their upbringing? Are they happy with what they have received? What have they been given anyway? Am I a good parent ??? Help!        

When I look back to my own upbringing, one of the things that I ‘ve been given, is that the world is bigger than our living room. There is a lot of misery in the world and a large part of the people live in poverty. So complaining and throwing food away was not done ! And I realize that I am now also allergic to it. Don’t come to me saying the meatballs are small or that we’re eating string beans again! But the other side was also prominent: roll up your sleeves and help where you can! So, for example we sent  goods to missionaries and we gave money to charity. Share what you have, wholeheartedly, with love and generously. Be grateful for what you have and give what you can. Wonderful lessons that I also want to live out to my children. And that’s just it, right, in being a role model for living the good life.

We parents and educaters have a very important duty! The task of “modeling life”. And so much has already been written about the “modelling function” of parents! Its importance and effect has long been proven. Yet we are not always aware of our own behavior and what we unintentionally role model and thus teach our children. The Dutch have a saying: “A good example leads to good to follow”, but that also has a downside …      

No doubt we will all agree that we want our kids to excel in their behavior, right? But then we must also be honest: parenting starts with yourself! I read this statement somewhere: “Improve the world, start with the parents!” And that is so very true!    

In Proverbs 22: 6 we can read the famous Bible verse about raising children and I love the addition in the Amplified Bible!     

Train up a child in the way he should go ( teaching him to seek God’s wisdom and will for his abilities and talents ), even when he is old he will not depart from it.” (AMP) 

Our mission is to practice, train, teach and show our children how to live their lives. How to seek and discover God’s wisdom and will for their lives. How they can live meaningful lives in the service of God, so that they can receive all that God has put into life. Not to collect pats on the back, but in serving the other. Wow, that’s quite something! Such a responsibility!    

I came across the following significant statements from Charles Spurgeon that relate to this:     

Mothers , the godly training of your offspring is your first and most pressing duty. ” 

Train up a child in the way he should go – but be sure you go that way yourself .” 

Children need to have exemplary people in their lives, role models, at every stage of their development! People who live out the good example, the good life, so that they can learn it themselves.   

This is not for parents only, it also applies to teachers, pedagogical employees, youthleaders etc.  

Especially in these complicated, confusing times where socials have such a big influence and very young children are already glued to their cellphones (but I will not elaborate on that right now). And that requires a sacrifice from us! It is so important to invest in our children! To give them our time and real attention, not to mention our prayer!           

I am grateful for the promise that is in that one verse from Proverbs … learned young is done old, what we sow will yield a harvest. And hallelujah we don’t have to go it alone!!! Every day I pray for wisdom! * Because HELP, I can’t do it on my own! And fortunately, we don’t have to do it on our own! First of all, we have our Heavenly Helper, but we can also ask each other for help, to think along, to pray and even to fight beside you. We are given to each other! We need each other! “It takes a village to raise a child ”               

We have quite a few challenges in our family. That is why we have made a very conscious choice to gather people around us who pray for us. And to choose to pray together for our family every day. That may sound logical, but we didn’t do that for a long time. I always go to bed earlier, and we don’t get up at the same time, so when can you have that time together to pray? We really had to search for it and then commit to it. Even when we are tired, have no energy, or simply don’t feel like it, because it is our pressing duty !      

But what does that live life look like in practice? I can hear you ask ☺ Well, I’ll talk about that next time!  

* “If any of you lacks wisdom, you should ask God, who gives generously to all without finding fault, and it will be given to you.” Jam. 1: 5 (NIV)    

by Sandra van den Ouden

Wisdom embraces

Wijsheid omarmt

“Ik weet het, ik weet het!”, riep een meisje met twee zwarte vlechtjes vooraan in de klas. Als ze niet zo klein was geweest had haar vinger een gaatje in het plafond gedrukt. De juf had een moeilijke vraag gesteld en zij wist het antwoord. Ze wíst het en ze wilde het zo graag vertellen.

Deze blog gaat over haar zoektocht naar meer kennis, terwijl ze wijsheid vond. Wijsheid in Eigen Persoon. Deze Wijsheid is er voor iedereen, ongeacht hoe slim je bent!  

Je raadt het al: dat meisje was ik. Net als elk kind had ook ik de behoefte om gezien en gehoord te worden. Om van betekenis te zijn. Om me sterk te voelen. Ik vond dit alles in studeren. Hoe meer ik wist en snapte, hoe meer ik gehoord en gezien werd. Tenminste, dat dacht ik. En het was ook een beetje waar. Natuurlijk was er een periode waarin ik dat zeer zeker niet liet merken. Pubertijd heet dat, geloof ik. Maar ik had al vroeg door dat goede cijfers en kennis waardering en erkenning opbracht. Ik ontdekte mijn nerdy-side. Verbanden leggen, theorieën en feitjes onthouden vond ik fantastisch.  Daarbij was het een gemakkelijke vlucht voor me. Interactie vond ik namelijk reuzespannend. En stiekem nog steeds een beetje.

Van het MBO fietste ik naar het HBO en ook daar was het overduidelijk. Theoretisch sterk, in de praktijk een stuk minder. Telkens werd ik geconfronteerd in mijn stages met één van mijn beperkingen: mijn gebrek aan people-skills door angst. Best lastig als je een sociale opleiding hebt gekozen…

Van het HBO kwam het advies: ga maar na het eerste jaar naar de universiteit, daar pas je beter. Een verleidelijk advies; meer boeken, minder zweethandjes en stottermomentjes tijdens stagegesprekken! Tegelijkertijd trok ook een inspiratieloos beeld aan mijn geestesoog voorbij: weggestopt in een zompige kelder met een labjas lekker resultaten analyseren… (geen idee waarom ik een labjas aanhad of in een zompige kelder zat, maar u snapt me). Maar daarvoor ben ik geen sociale opleiding gaan doen! Ik wilde mensen helpen. Eén docent was echter wijs en zei: “het gat tussen wat je weet en wat je kunt wordt dan nog groter. Misschien moet je eerst groeien in wie jij nog meer bent dan alleen je ‘studiehoofd’”.

Was er meer? Ongeveer dezelfde vraag van Salomo uit Prediker stelde ik mezelf: waarvoor ben ik zo wijs geworden? Of in mijn geval: waarvoor wil ik zo wijs worden? Waarvoor? Beschamend moet ik dan bekennen: voor mezelf. Om mezelf te profileren. Mezelf te verdedigen. Mezelf te verschuilen. Mezelf te laten zien en horen. Mezelf.  Maar als iemand vroeg: wie ben jij, stond ik met een mond vol tanden. Ik merkte dat ik geen fundament had. Geen zelfvertrouwen of identiteit. En daarmee geen rust.

Rust kwam pas toen ik Wijsheid Zelf leerde kennen: Jezus. In Hem vond ik een Fundament, een rotsvast vertrouwen en onvoorwaardelijke liefde. Identiteit. Jezus is voor mij Wijsheid in Persoon. Hij leerde me dat wijsheid iets anders is dan het eindeloos najagen van kennis. Deze Wijsheid is niet bang, heeft geen bewijsdrang, stoot geen mensen af, isoleert niet, is niet afgunstig of veroordelend, blaast niet hoog van de toren, en is niet onrustig. Deze Wijsheid geeft rust, inspireert, stijgt boven het verstand en reikt naar het hart, is rechtvaardig in liefde, is zacht en moedig, is dienend en nederig, brengt en zoekt verbinding, laat groeien, is eindeloos liefdevol en vergevingsgezind. Deze Wijsheid omarmt. En in die omarming is alles anders.

Kennis is trouwens geen vies woord. Ik heb het alleen verkeerd gebruikt. Daarnaast verwarde ik mijn eigen kennis (of eigenwijsheid) voor Bijbelse wijsheid. In de Bijbel vond ik Jakobus 3:17: “Maar de wijsheid die van boven is, is ten eerste rein, vervolgens vreedzaam, welwillend, voor rede vatbaar; vol barmhartigheid en goede vruchten, onpartijdig en ongeveinsd.”

Wauw, wat hier beschreven staat, staat ongeveer haaks op hoe ik om ben gegaan met kennis! De Heilige Geest wilde me dit laten zien, zodat ik me daarvan kon bekeren. Gelukkig wil Hij meewerken met datgene wat Hij al in ons heeft gelegd. In mijn geval mag ik lekker analyseren! Daar gaat ‘ie.

‘Wijsheid van boven is rein’. Mijn motieven om meer kennis te vergaren waren zeker niet rein, maar zelfgericht…

Vervolgens vreedzaam’. Euhm, ik sloeg mensen met weetjes en theorieën om de oren (meestal in mijn hoofd, want ja, sociaal een pietsie angstig)…

Welwillend.’ Hmm, meer afwijzend (wél met ‘goed’ onderbouwde argumenten, uiteraard).

Voor rede vatbaar.’ Nou, allesbehalve dat. Aan de buitenkant natuurlijk wel, maar vanbinnen des te minder.

‘Vol barmhartigheid en goede vruchten.’ Ik gebruikte kennis vaker om te veroordelen, af te wijzen en afstand te creëren, wat vruchten voortbracht als hoogmoed, eenzaamheid, geslotenheid en weinig flexibiliteit.

‘Onpartijdig en ongeveinsd. Hiervoor moet je meer geïnteresseerd zijn in het hart van de ander dan je eigen gelijk halen… Aan alle kanten faalde ik!

Deze tekst staat vol openbaring over wat wijsheid is en hoe het eruit ziet. Met de kennis van nu én het inzicht van de Heilige Geest over Zijn Woord lees ik leerzame lessen in deze tekst uit Jakobus:

‘Wijsheid van boven is rein.’ Als ik in alles wat ik leer God wil ontdekken en laten zien, dán is mijn hart gericht op Hem en kan ik zuiver omgaan met kennis.

Vervolgens vreedzaam.’ Met kennis kun je verbinden en samenbrengen, voornamelijk als je met wijsheid op zoek gaat naar het hart van mensen.

Welwillend.’ Vriendelijk en dienend. Dat is nog eens een andere houding dan een kritische of een wantrouwige. Aardig en behulpzaam, zonder dat je bang bent dat mensen misbruik van je maken of dat je een fout maakt.

‘Voor rede vatbaar.’ Open. Met het idee dat je van anderen kunt en mag leren. Dat je zelf ook maar beschikt over een beperkt weten. Of dat nou veel is of weinig.

‘Vol barmhartigheid en goede vruchten.’ Dit houdt in: all inclusive! Iedereen liefhebbend, omarmend. Vruchten zullen dan zijn: nederigheid, liefde, open en leerbaar. 

‘Onpartijdig en ongeveinsd.’ Geen sociaal wenselijk gedrag, maar oprechte liefde en interesse.

Oké, hier kan ik (gelukkig) een eeuwigheid over doen. Wat me vooral raakt is dat wijsheid een zaak van het hart is in combinatie met het verstand. En soms zelfs zonder verstand. Die laatste is een kwestie van overgave voor mij. Deze is nog onder constructie!

Met Encyclo.nl en De Bijbel kom ik tot de volgende conclusie:

Kennis is een onderdeel van wijsheid. Het is datgene wat je weet of hebt geleerd. Wijsheid is echter het vermogen om met inzicht te handelen. Wanneer je kennis niet met het juiste inzicht kunt toepassen is het nutteloos.

Inzicht komt met visie, zicht. Het juiste zicht, weliswaar. Op de Vader. Jezus wist dit. In Johannes 5:19 zegt hij: … “waarachtig, Ik verzeker u: de Zoon kan niets uit Zichzelf doen, Hij kan alleen doen wat Hij de Vader ziet doen; en wat de Vader doet, dat doet de Zoon op dezelfde manier.”

Het is niet: waarvóór ben ik zo wijs geworden, maar voor Wie?

De ontdekkingstocht naar wie ik nog meer ben naast een ‘studiehoofd’, is nog steeds gaande. In de omarming van Wijsheid Zelf ben ik al zoveel veranderd. Ik raak steeds meer genezen en bevrijd van mezelf. En yes, aan mijn people-skills valt nog veel te sleutelen. Vraag maar na. Nee, doe maar niet😊 Maar ik mag tijdens die ontdekkingstocht lekker allerlei teksten analyseren, in de hoop steeds meer wijsheid te verkrijgen. Gelukkig zonder zompige kelder en labjas.

door Karuna Toes van Dorp

Wat is wijsheid?

Wat is wijsheid?

Vandaag de dag is wijsheid een woord dat in de vergetelheid is geraakt.

Het lijkt een woord te zijn dat in de 21e eeuw niet meer van toepassing is.

Maar wat is wijsheid? Waarom worden grote wereldleiders er vaak om geprezen?

En waarom is het de meest gezochte eigenschap als we leiders zoeken? Waar vind je wijsheid?

Als ik naar de maatschappij en vooral naar de wereldleiders en wetgeving kijk, valt me één ding op.
Ze zijn vooral op zichzelf gericht en wetgeving wordt vandaaruit steeds meer opgemaakt zonder rekening te houden met het individu. Terwijl wetgeving die geen rekening houdt met het individu geen goede wetgeving is. We zijn allemaal uniek en elke situatie is anders.  De wijze waarop ik mag leidinggeven en dat met veel voldoening doe, is steeds weer zoeken naar wat God wil. Dat alleen stelt mij in staat om niet mijn eigen belang voorop te stellen, maar wat Hij wil. En Zijn wil is goed voor alle betrokkenen. Jezus leert ons dat Hij niet Zijn wil maar die van Zijn Vader zoekt, daarom is Zijn oordeel rechtvaardig. Voor mij is dit pure wijsheid, Hem kennen en Zijn wil zoeken. Zonder ons eigen persoonlijk belang of onze eigen zienswijze daarin mee te wegen.

In 2010 ervaarde ik dat God wilde dat ik een kinderdagverblijf zou starten. Ik had net twee jaar een eigen adviesbureau gehad en voor een aantal christelijke en reguliere kinderdagverblijven gewerkt, waardoor Zijn plan voor mij steeds helderder werd. Het starten van een kinderdagverblijf was niet iets wat ik uit mezelf ambieerde, maar mijn verlangen om te doen wat God van me vroeg was groter dan mijn eigen ambities.

De uitdaging was om investeerders te vinden, want God vroeg iets van mij in een tijd waar een grote crisis werd verwacht in kinderopvangland. Elke bank deed op dat moment zijn deur dicht.
In het vertrouwen dat als dit Gods wil en Zijn plan was, besloten mijn man en ik ons huis te koop te zetten en de overwaarde als eerste investering te gebruiken. Het duurde nog geen 4 weken voordat we een serieuze koper hadden, waardoor we heel snel een huurwoning moesten gaan zoeken. Doordat we deze stap maakten hebben we het pand waarin het kinderdagverblijf nu gevestigd is gevonden.

Ons huis is echter nooit verkocht, omdat er twee investeerders op ons pad kwamen. Gaandeweg voelde één van de investeerders niet goed aan. Ik kwam voor de keuze te staan wat ik ging doen.  Het huurcontract voor het pand werd opgemaakt en kon ondertekend worden. Ik kon mijn ogen sluiten voor dit gevoel en er niks mee doen, omdat ik wilde dat alles gewoon doorging. Of ik kon er iets mee doen met het risico dat als één investeerder afviel, de andere zich ook terug zou trekken.

Vanuit de zekerheid die ik had dat het starten van dit kinderdagverblijf Gods plan was en niet het mijne, wist ik dat als Hij het wilde niets het kon tegenhouden. Zo informeerde ik de investeerder die niet goed aanvoelde dat ik niet verder kon gaan (met onderbouwing) en informeerde ik de eerste investeerder dat ik dat zou doen. Deze laatste gaf aan er nog steeds een goed gevoel bij te hebben. Als ik op “veilig” had gespeeld, door op mijn eigen inzichten te vertrouwen, had ik op een onjuist fundament Gods werk willen bouwen. Hij bouwt, en dat zie ik steeds weer.

Is wijsheid hetzelfde als kennis?

Voor de oude Grieken was kennis de hoofdweg naar ijver, het pad naar een goed leven bereikte je door het intellect. Hoe meer kennis hoe intellectueler je was. 

Maar in de Hebreeuwse cultuur is wijsheid veel meer dan het najagen van intellect. Wijsheid is allereerst praktisch. Wijsheid wordt gebouwd op Goddelijke principes van goed en fout. Deze principes moeten nageleefd worden in het alledaagse leven, in alle dimensies van persoonlijke relaties. Bijbelse wijsheid is het toepassen van jouw kennis van God en Zijn wil op de keuzes die je maakt in het leven.

Wijsheid is de vaardigheid om kennis juist toe te passen. Het begint met de mogelijkheid om het leven te zien en te evalueren door Gods ogen.

Het is Gods verlangen voor ons om wijsheid te verwerven, door Hem te kennen vanuit een persoonlijke relatie. God is een Persoon die verlangt naar relatie met ons, Hem kennen is het begin van wijsheid. Het is Gods verlangen ons allen te laten delen in Zijn wijsheid.

Wat zou dan het doel moeten zijn van opvoeding en onderwijs?  In de Amplified Bijbel heeft   Spreuken 4 als titel “Instructie van een Vader”. In de NBG-vertaling staat er “Vermaning tot wijsheid”. Wees wijs, zeggen we vaak.  Opvallend is dat de titel Instructie van een Vader is, en niet van een herder of leraar. Het is van een opvoeder en hiermee wordt de relatie die noodzakelijk is om wijsheid voor te leven benadrukt. Het doel van opvoeding en onderwijs zou moeten zijn: kinderen vanuit relatie wijsheid leren.

Waarom is het belangrijk om in elke vorm van opvoeden en onderwijs wijsheid als hoofddoel te stellen? Omdat in wijsheid leven zit!  Leven zoals God het bedoeld heeft. Wijsheid vraagt ons om ons leven terug te geven aan God, zodat Hij het nog voller aan ons terug kan geven. Dan zijn we in staat om wijsheid voor te leven. Thuis, op de groep en in de klas.

In mijn volgende blog zal ik ingaan op wijsheid in liefde: hoe vullen we de groep, de klas ons huis met de liefde van God?

Wil je meer lezen over wijsheid in de Bijbel?

In Spreuken 4:5 staat; Verwerf wijsheid, verwerf inzicht vergeet niet en wijk niet af van de woorden mijns mond.

In Spreuken 4:8 staat: Het begin der wijsheid is, verwerf wijsheid

Psalm 111:10 zegt: De vreze des Heren is het begin der wijsheid, een goed inzicht hebben allen die ze betrachten.

Spreuken 2:6:

Want de Heren geeft wijsheid, uit Zijn mond komen kennis en verstandigheid.

door Sandra Vijber