“Mijn ouders hebben me altijd gestimuleerd!” “Mijn ouders stonden altijd voor mij klaar.” “Mijn ouders konden het altijd gezellig maken, ook al hadden we maar weinig.”

Herken je dat? Regelmatig kom ik de vraag in interviews tegen wat mensen van hun ouderlijk huis, hun ouders of hun opvoeding hebben meegekregen. Prachtige dingen over respect, zorg voor naaste, geloof, rotsvast vertrouwen, veiligheid, openheid, vrijheid… Met andere woorden, een en al lof! Dan denk ik, zo hé, dat hebben die ouders toch maar even goed voor elkaar gekregen! Hoe dan??? En gelijk daarna de vraag: wat gaan mijn kinderen straks over míj zeggen, en over hun opvoeding? Zijn ze blij met wat ze meegekregen hebben? Wat hébben ze überhaupt meegekregen? Ben ik een goede ouder??? Help!

Als ik zelf terugkijk naar mijn opvoeding, is 1 van de dingen die ik heb meegekregen, dat de wereld groter is dan onze huiskamer. Er is veel ellende in de wereld en een groot deel van de mensen leeft in armoede. Dus klagen en eten weggooien was not done!En ik merk dat ik daar nu zelf ook allergisch voor ben. Kom bij mij niet aan met dat de gehaktballen klein zijn of dat we alwéér snijbonen eten! Maar de andere kant was ook prominent aanwezig: handen uit de mouwen en helpen waar je kunt! Zo stuurden we bijvoorbeeld goederen naar zendelingen en gaven we geld aan goede doelen. Delen van wat je hebt, van harte, met liefde en genereus. Dankbaar zijn voor wat je hebt, en vrijgevig uitdelen. Prachtige lessen die ik mijn kinderen ook wil voorleven. En dáár zit het ‘m in he, in dat voorleven.

Wij ouders en opvoerders hebben een hele belangrijke taak! De taak van het “voorleven”. En over die voorbeeldfunctie van ouders is al zo ontzettend veel geschreven! Het belang en effect ervan is allang bewezen. Toch zijn we ons lang niet altijd bewust van ons eigen gedrag en wat we daarmee onbedoeld onze kinderen voorleven en dus leren. “Goed voorbeeld doet goed volgen” heeft namelijk ook een keerzijde…

We zullen het er ongetwijfeld allemaal mee eens zijn dat we willen dat onze kinderen uitblinken in hun gedrag, ja toch? Maar dan moeten we ook eerlijk zeggen: opvoeden begint bij jezelf! Ik las ergens de uitspraak: “Verbeter de wereld, begin bij de ouders!” En dat is zo ontzettend waar!

In Spreuken 22: 6 staat het bekende Bijbelvers over opvoeding:

Oefen de jongeman overeenkomstig zijn levensweg, ook als hij oud geworden is, zal hij daarvan niet afwijken.” (HSV)

Ik vind de toevoeging die er in de Amplified Bible bij staat zo gaaf!

Train up a child in the way he should go (teaching him to seek God’s wisom and will for his abilities and talents), even when he is old he will not depart from it.” (AMP)

Het is onze opdracht om onze kinderen te oefenen, trainen, leren én voorleven hoe ze hun leven moeten leven. Hoe ze Gods wijsheid en wil voor hun leven kunnen zoeken en ontdekken. Hoe ze betekenisvolle levens kunnen leven in dienst van God, zodat ze alles uit het leven kunnen halen wat God erin heeft gestopt. Niet om schouderklopjes te verzamelen, maar in dienst van de ander. Wow, dat is nogal wat! Wat een verantwoording!

Ik kwam de volgende veelzeggende uitspraken van Charles Spurgeon tegen die hierover gaan:

Mothers, the godly training of your offspring is your first and most pressing duty.

Train up a child in the way he should go- but be sure you go that way yourself.”

Kinderen hebben het nodig dat er mensen met een voorbeeldfunctie in hun leven zijn, rolmodellen, in elke fase van hun ontwikkeling! Mensen die het goede voorbeeld, het goede leven, voorleven, zodat ze het zélf ook leren.

Dat zijn niet alleen ouders, maar ook leerkrachten, pedagogisch medewerkers, tienerleiding… Juist in deze ingewikkelde, verwarrende tijd waar socials zo een grote invloed hebben en hele jonge kinderen al aan hun mobiel vastgeplakt zitten (maar daar ga ik nu niet over uitweiden). En dat vraagt een offer van ons! Het is zo ontzettend belangrijk om in onze kinderen te investeren! Om ze onze tijd en échte aandacht te geven, en niet te vergeten ons gebed!

Ik ben dankbaar voor de belofte die in dat ene vers uit Speuken zit… jong geleerd is oud gedaan, wat we zaaien zal oogst opleveren. En halleluja dat we het niet alleen hoeven te doen!!! Elke dag bid ik voor wijsheid!* Want HELP, ik kan het niet alleen! En het hoeft gelukkig ook niet alleen! We hebben allereerst onze hemelse Helper, maar we mogen ook elkaar om hulp vragen, om mee te denken, mee te bidden en zelfs mee te strijden. We zijn aan elkaar gegeven! We hebben elkaar nodig! “It takes a village to raise a child

Wij hebben best de nodige uitdagingen in ons gezin. Daarom hebben we er heel bewust voor gekozen om mensen om ons heen te verzamelen die voor ons bidden. En om ervoor te kiezen elke dag sámen voor ons gezin te bidden. Dat klinkt misschien logisch, maar heel lang deden we dat niet. Ik ga altijd eerder naar bed, en we staan ook niet tegelijk op, dus wanneer kun je dat samen een moment hebben om te bidden? We moesten er echt naar zoeken en vervolgens ons eraan toewijden. Ook als we moe zijn, geen puf hebben, of gewoon geen zin, want het is onze pressing duty!

Maareh, hoe ziet dat voorleven er dan uit in de praktijk? Ik hoor het je vragen ☺Nou, daar zal ik het dan de volgende keer over hebben!

*En als iemand van u in wijsheid tekortschiet, laat hij die dan vragen aan God, Die aan ieder overvloedig geeft en geen verwijten maakt, en ze zal hem gegeven worden. Jac.1: 5 (HSV)

Door Sandra van den Ouden